تفسیر آیهٔ ۱۰ سورهٔ قلم

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و «مَهین» از ریشهٔ «مَهانَت» به معنای حقارت و پستی است و مراد از آن در اینجا، فرومایگی و سستیِ اندیشه و رأی است؛ برخی نیز گفته‌اند به معنای کسی است که در شر و فساد بسیار می‌کوشد، و برخی دیگر گفته‌اند به معنای بسیار دروغگوست.

بحث روایی

و در همان کتاب آمده است: دربارهٔ سخن خدای متعال: « وَ لاٰ تُطِعْ كُلَّ حَلاّٰفٍ » (و از هر سوگندخورنده‌ای پیروی مکن...) تا آخر آیه، گفته شده است: مقصود ولید بن مغیره است که به پیامبر(ص) مال پیشنهاد داد تا از دینش دست بردارد؛ و به نقل از عطاء گفته شده است: مقصود اَخنَس بن شَریق است؛ و گفته شده است:

به نقل از مجاهد: مقصود اَسوَد بن عبد یَغوث است.

می‌گویم: در این باره در کتاب «الدر المنثور» و جز آن، روایت‌هایی است که از آوردنشان چشم پوشیدیم؛ هر کس خواهان آن‌هاست، به مجموعه‌های روایی مراجعه کند.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۰ تا ۱۳ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « وَ لاٰ تُطِعْ كُلَّ حَلاّٰفٍ مَهِينٍ -إلي قوله- زَنِيمٍ » (و از هیچ سوگندپیشه‌ای پست‌مایه پیروی مکن... ادامه در متن کامل

این‌ها نُه صفت ناپسند است که خداوند با آن‌ها برخی از دشمنان دین را توصیف فرموده است؛ همان کسانی که پیامبر (ص) را به پیروی از خود و سازش‌کاری فرا می‌خواندند؛ و این صفات، گردآمدهٔ همهٔ رذیلت‌هاست. ادامه در متن کامل