هَمَّازٖ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمٖ
عیبجویی که پیوسته برای سخنچینی در رفتوآمد است،
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۰ تا ۱۳ با هم
خدای متعال میفرماید: « وَ لاٰ تُطِعْ كُلَّ حَلاّٰفٍ مَهِينٍ -إلي قوله- زَنِيمٍ » (و از هیچ سوگندپیشهای پستمایه پیروی مکن... ادامه در متن کامل
اینها نُه صفت ناپسند است که خداوند با آنها برخی از دشمنان دین را توصیف فرموده است؛ همان کسانی که پیامبر (ص) را به پیروی از خود و سازشکاری فرا میخواندند؛ و این صفات، گردآمدهٔ همهٔ رذیلتهاست. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۱ سورهٔ قلم، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۳۷۱ تا ۳۷۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/68/11/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و «هَمّاز» صیغهٔ مبالغه از «هَمز» است و مراد از آن، بسیار عیبجو و طعنهزننده است؛ و برخی گفتهاند: کسی است که با چشم و اشاره عیبجویی و طعنه میزند، و برخی نیز گفتهاند: کسی است که بسیار غیبت میکند.
و دربارهٔ «مشاء بنمیم»، «نَمیم» به معنای سخنچینی و فتنهانگیزی است، و «مَشّاء بِه» کسی است که پیوسته سخن را از این گروه به آن گروه میبرد تا میانشان فتنه و تباهی به بار آورد (سخنچینِ فتنهانگیز).