تفسیر آیهٔ ۹ سورهٔ ملک

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « قٰالُوا بَليٰ قَدْ جٰاءَنٰا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنٰا » (گفتند: چرا، هشداردهنده‌ای به‌سوی ما آمد، ولی تکذیبش کردیم...) تا پایان آیه، حکایتِ پاسخِ آنان به پرسشِ نگهبانان دوزخ است. در این پاسخ، هم تصدیق به این است که هشداردهنده‌ای به‌سویشان آمده بود و آنان او را به دروغگویی نسبت دادند، و هم اعترافی به گناه خویش است.

و سخنِ آنان که گفتند: « مٰا نَزَّلَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍ » (خداوند هیچ چیزی نازل نکرده است) بیانگرِ کیفیتِ تکذیبِ آنان است؛ و همچنین سخنِ دیگرشان که گفتند: « إِنْ أَنْتُمْ إِلاّٰ فِي ضَلاٰلٍ كَبِيرٍ » (شما جز در گمراهیِ بزرگی نیستید). برخی گفته‌اند عبارت « إِنْ أَنْتُمْ » تا آخر، کلام فرشتگان است که پس از شنیدن پاسخِ کافران، خطاب به آنان می‌گویند؛ ولی این سخن با سیاقِ آیات سازگار نیست. همچنین این احتمال که سخنِ پیامبرانِ تکذیب‌شده باشد و فرشتگان آن را برای آن کافران بازگو کنند، دور از سیاق است.