قُلۡ هُوَ ٱلَّذِي ذَرَأَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَإِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ
بگو: او کسی است که شما را در زمین پراکنده ساخت و به سوی او گرد آورده می‌شوید.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۲۳ تا ۳۰ با هم
این‌ها آیاتی دیگر است که خدای متعال در آنها اموری را به یادشان می‌آورد که بر یگانگی او در آفرینش و تدبیر دلالت دارد و همراه با هشدار و بیم‌دادن است. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۲۴ سورهٔ ملک، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۳۶۲ تا ۳۶۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/67/24/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ » (بگو: اوست که شما را در زمین پدید آورد و پراکند، و به سوی او برانگیخته می‌شوید). «ذَرء» به معنای آفرینش است، و مقصود از پدید آوردنِ آنان در زمین، آفریدنشان در پیوند و تعلق به زمین است، به‌گونه‌ای که کمالشان جز با کردارهایی وابسته به مادهٔ زمینی حاصل نمی‌شود؛ ماده‌ای که خدای متعال آن را به چیزهایی آراسته است تا جان انسان در زندگیِ زودگذرش به سوی آنها کشیده شود و بدین وسیله نیکوکار از بدکار بازشناخته شود؛ چنان‌که خدای متعال می‌فرماید: «إِنّٰا جَعَلْنٰا مٰا عَلَي الْأَرْضِ زِينَهً لَهٰا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَ إِنّٰا لَجٰاعِلُونَ مٰا عَلَيْهٰا صَعِيداً جُرُزاً» (ما آنچه را بر روی زمین است زیوری برای آن قرار دادیم تا آنان را بیازماییم که کدام‌یک نیکوکارترند، و بی‌گمان آنچه را بر آن است، زمینی صاف و بی‌گیاه خواهیم کرد؛ کهف: ۸).
و فرمودهٔ او: « وَ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ » (و به سوی او گرد آورده می‌شوید)، اشاره به رستاخیز و پاداش و کیفر، و وعده‌ای قطعی است.