وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَآ أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِ خَٰلِدِينَ فِيهَاۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ
و کسانی که کافر شدند و نشانههای ما را تکذیب کردند، آنان اهل آتشاند و در آن جاودانهاند، و چه بد سرانجامی است!
تفسیر آیهٔ ۱۰ سورهٔ تغابن، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۲۹۷ تا ۳۰۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/64/10/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۸ تا ۱۰ با هم
سپس از همهٔ این مطالب نتیجه گرفت که ایمان به خدا، پیامبرش و نوری (قرآن و دینی) که بر او فرو فرستاده واجب است، و این مقدمهچینی را با مژده و هشدار پایان داد؛ با اشاره به آنچه برای مؤمنان شایستهکردار از بهشت جاودان، و برای کافران تکذیبکننده از آتش همیشگی فراهم شده است.
تفسیر آیههای ۹ و ۱۰ با هم
برخی مفسران پس از ذکر این وجه گفتهاند: ادامهٔ آیه مفهوم تغابن را تفسیر کرده است، آنجا که میفرماید: « وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللّٰهِ -إلي قوله- وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ » (و هر کس به خدا ایمان بیاورد... تا سخن حق که: و چه بد سرانجامی است). پایان سخن آن مفسر؛ البته چنین تفسیری چندان روشن و آشکار نیست.
و این سخن خدای متعال که: « وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللّٰهِ وَ يَعْمَلْ صٰالِحاً -إلي قوله- وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ » (و هر کس به خدا ایمان بیاورد و عمل صالح کند... تا آنجا که میفرماید: و چه بد سرانجامی است!)، تفسیرش بارها در گذشته بیان شد.