أَوۡ تَقُولُواْ لَوۡ أَنَّآ أُنزِلَ عَلَيۡنَا ٱلۡكِتَٰبُ لَكُنَّآ أَهۡدَىٰ مِنۡهُمۡۚ فَقَدۡ جَآءَكُم بَيِّنَةٞ مِّن رَّبِّكُمۡ وَهُدٗى وَرَحۡمَةٞۚ فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن كَذَّبَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَصَدَفَ عَنۡهَاۗ سَنَجۡزِي ٱلَّذِينَ يَصۡدِفُونَ عَنۡ ءَايَٰتِنَا سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ بِمَا كَانُواْ يَصۡدِفُونَ
یا نگویید: «اگر کتاب آسمانی بر ما نازل می‌شد، بی‌تردید از آنان هدایت‌یافته‌تر بودیم.» اینک حجتی روشن، و هدایت و رحمتی از جانب پروردگارتان برای شما آمده است؛ پس کیست ستمکارتر از آن کس که آیات خدا را تکذیب کند و از آن‌ها روی بگرداند؟ به‌زودی کسانی را که از آیات ما روی می‌گردانند، به سزای روی‌گردانی‌شان، به عذابی سخت مجازات خواهیم کرد.
تفسیر آیهٔ ۱۵۷ سورهٔ انعام، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۷، صفحهٔ ۳۸۳ تا ۳۸۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/6/157/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « أَوْ تَقُولُوا لَوْ أَنّٰا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰابُ لَكُنّٰا أَهْديٰ مِنْهُمْ » (یا مبادا بگویید اگر کتاب بر ما نازل می‌شد، قطعاً از آنان هدایت‌یافته‌تر بودیم) تا پایان آیه؛ یعنی هدایت‌یافته‌تر از کسانی که پیش از ما کتاب بر آنان نازل شده بود. و کلام الهی: « فَقَدْ جٰاءَكُمْ بَيِّنَهٌ مِنْ رَبِّكُمْ » (پس بی‌تردید دلیلی روشن از سوی پروردگارتان برای شما آمده است)، نتیجه‌گیری از هر دو عبارتِ « أَنْ تَقُولُوا » و « أَوْ تَقُولُوا » است. در اینجا به جای واژهٔ «کتاب»، تعبیرِ «بَیّنة» (دلیل روشن) به کار رفته است تا بر آشکاریِ دلیل و وضوحِ دلالتِ آن گواهی دهد، به گونه‌ای که هیچ عذری برای عذرآورنده و هیچ بهانه‌ای برای بهانه‌جو باقی نماند؛ و «صَدَفَ» به معنای روی‌گردانی و اعراض است، و معنای آیه روشن است.