تفسیر آیهٔ ۱۳۴ سورهٔ انعام

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « إِنَّ مٰا تُوعَدُونَ لَآتٍ وَ مٰا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ » (بی‌تردید آنچه به شما وعده داده می‌شود آمدنی است و شما ناتوان‌کننده نیستید)؛ یعنی امر الهیِ رستاخیز و جزا—همان چیزی که از طریق وحی بدان وعده داده می‌شوید—قطعاً آمدنی است، و شما ناتوان‌کننده‌ی خدا نیستید تا بتوانید مانع شوید از اینکه چیزی از آن تحقق یابد؛ بنابراین در این کلام، تأکیدی بر وعده و هشدارِ پیشین آمده است.

بحث روایی

و در کتاب «الدر المنثور»، ابن أبی‌الدنیا در کتاب «الأمل»، ابن أبی‌حاتم، و بیهقی در «الشُّعَب» از ابوسعید خُدری روایت کرده‌اند که گفت: اسامة بن زید کنیزی را به صد دینار و به مهلت یک ماه خرید؛ پس شنیدم پیامبر (ص) می‌فرمود: «آیا از اسامه که با وعدهٔ یک‌ماهه خریده است در شگفت نمی‌شوید؟ به‌راستی اسامه آرزویی دورودراز دارد! سوگند به آن‌که جانم به دست اوست، هرگز پلک نزدم در حالی که گمان برم پیش از آنکه قبض روح شوم لبه‌های پلکم به هم می‌رسند، و نه چشم گشودم که گمان برم پیش از قبض روحم آن را فرومی‌بندم، و نه لقمه‌ای برداشتم که گمان برم آن را فرومی‌برم، مگر آنکه با مرگ گلوگیر شوم. ای فرزندان آدم! اگر خرد می‌ورزید، خود را در شمار مردگان به حساب آورید! سوگند به آن‌که جانم به دست اوست، بی‌گمان آنچه به شما وعده داده می‌شود آمدنی است و شما عاجزکننده [ی خدا] نیستید (و نمی‌توانید از عذاب بگریزید).»