تفسیر آیهٔ ۴ سورهٔ حشر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « ذٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ وَ مَنْ يُشَاقِّ اللّٰهَ فَإِنَّ اللّٰهَ شَدِيدُ الْعِقٰابِ » (این بدان سبب است که با خدا و پیامبرش ستیز کردند؛ و هر کس با خدا ستیز کند، بی‌تردید خدا سخت‌کیفر است)؛ «مُشاقّة» به معنای مخالفت از روی عناد است. و اشاره با «ذٰلِك» (این) به همان بیرون رانده شدنشان و سزاواری‌شان برای عذاب است، در صورتی که جلای وطن بر آنان مقدر نشده بود. و در اختصاص دادنِ ستیزه‌جویی به خدا در عبارتِ « وَ مَنْ يُشَاقِّ اللّٰهَ » (و هر که با خدا ستیز کند)، پس از آنکه در سخنِ « شَاقُّوا اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ » (با خدا و پیامبرش ستیز کردند) آن را هم برای خدا و هم پیامبرش تعمیم داده بود، اشاره‌ای لطیف به این نکته است که ستیز با پیامبر، همان ستیز با خداست؛ و بقیهٔ آیه روشن است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۲ تا ۱۰ با هم

پس خداوند دربارهٔ آنان این آیه را فروفرستاد: « هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا -إلي قوله- فَإِنَّ اللّٰهَ شَدِيدُ الْعِقٰابِ » (اوست کسی که کافران را بیرون راند... ادامه در متن کامل