إِنَّ ٱلَّذِينَ يُحَآدُّونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ كُبِتُواْ كَمَا كُبِتَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ وَقَدۡ أَنزَلۡنَآ ءَايَٰتِۭ بَيِّنَٰتٖۚ وَلِلۡكَٰفِرِينَ عَذَابٞ مُّهِينٞ
بی‌تردید کسانی که با خدا و پیامبرش مخالفت و دشمنی می‌ورزند، خوار و سرکوب شدند همان‌گونه که پیشینیانشان خوار و سرکوب شدند؛ و ما به‌راستی آیاتی روشن فرو فرستادیم، و برای کافران عذابی خوارکننده خواهد بود.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۵ و ۶ با هم
هرچند این آیه و آیهٔ پس از آن می‌تواند کلامی نوآغاز باشد که سرانجام و پیامد دشمنی با خدا و پیامبرش را بیان می‌کند، اما سیاق کلام نشان می‌دهد که این دو آیه برای بیان دلیلِ پایانِ آیهٔ پیشین آورده شده‌اند، که معنایش نهی از ستیز با خدا و پیامبرش بود. معنا چنین است: ما تنها از آن رو شما را به ایمان به خدا و پیامبرش فرمان دادیم و از پا فراتر نهادن از مرزهای الهی و کفر ورزیدن به آن‌ها بازداشتیم، که کسانی که با مخالفت‌ورزی به ستیز با خدا و پیامبرش برمی‌خیزند، خوار و رسوا شدند؛ همان‌گونه که پیشینیانِ آنان خوار و رسوا گشتند.
تفسیر آیهٔ ۵ سورهٔ مجادله، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۱۸۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/58/5/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ كُبِتُوا كَمٰا كُبِتَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ » (همانا کسانی که با خدا و پیامبرش دشمنی و ستیز می‌کنند، خوار و سرکوب شدند، چنان‌که پیشینیانِ آنان خوار و سرکوب شدند...)؛ «مُحاده» به معنای سرکشی، مانع‌تراشی و ستیزه‌جویی، و «کَبت» به معنای خوار ساختن و رسوا کردن است.
سپس آن را با این سخن تأکید کرد: « وَ قَدْ أَنْزَلْنٰا آيٰاتٍ بَيِّنٰاتٍ وَ لِلْكٰافِرِينَ عَذٰابٌ مُهِينٌ » (در حالی که بی‌گمان ما آیاتی روشن فرستادیم، و برای کافران عذابی خوارکننده خواهد بود)؛ یعنی هیچ تردیدی نیست که این آیات از جانب ماست و پیامبر ما در ابلاغ آن راستگو و امین است، و برای کسانی که به آن کافر شده و آن را رد می‌کنند، عذابی خوارکننده و رسواگر خواهد بود.