تفسیر آیهٔ ۱۶ سورهٔ مجادله

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « اِتَّخَذُوا أَيْمٰانَهُمْ جُنَّهً فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللّٰهِ فَلَهُمْ عَذٰابٌ مُهِينٌ » (سوگندهای خود را سپری ساختند و [مردم را] از راه خدا بازداشتند؛ پس برای آنان عذابی خوارکننده خواهد بود). «أیمان» جمعِ «یمین» به معنای سوگند است، و «جُنّه» هر پوشش و حفاظی است که با آن از گزند و بدی پیشگیری می‌شود، مانند سپر. «مُهین» نیز اسم فاعل از اِهانَت و به معنای خوارکننده و رسواکننده است.

معنای آیه این است: آنان سوگندهای خود را سپری قرار دادند تا هرگاه از آنان رفتاری تردیدبرانگیز برای مؤمنان سر زد، با آن سوگندها تهمت و گمانِ بد را از خود دور سازند؛ از این رو هم خود را و هم دیگران را از راه خدا ــ که همان اسلام است ــ بازداشتند. بنابراین به خاطر این کار، برای آنان عذابی خوارکننده و رسواکننده خواهد بود.