۞ فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ
پس سوگند به جایگاهها و مدارهای ستارگان!
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بحث روایی
تفسیر آیههای ۷۵ تا ۸۲ با هم
و در همان کتاب، مسلم، ابنمنذر و ابنمردویه از ابنعباس روایت کردهاند که گفت: در روزگار پیامبر خدا (ص) بر مردم بارانی بارید، پس پیامبر (ص) فرمود: «امروز صبح، گروهی از مردم سپاسگزار شدند و گروهی ناسپاس. ادامه در متن کامل
میگویم: این روایت از طرق اهلسنت بسیار و در حد مستفیض (فراوان) نقل شده که این آیات دربارهٔ انواء (باورهای جاهلی به تأثیر ستارگان در بارش باران) نازل شده است و ظاهر این روایات نشان میدهد که آیاتْ مدنی هستند؛ ولی چنانکه دانستی، این نکته با سیاق آیات این سوره سازگاری ندارد. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۷۵ سورهٔ واقعه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۱۳۶ تا ۱۴۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/56/75/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « فَلاٰ أُقْسِمُ بِمَوٰاقِعِ النُّجُومِ » (سوگند به جایگاههای ستارگان). عبارت « فَلاٰ أُقْسِمُ » سوگند است؛ و گفته شده که «لا» زائد (برای تأکید) است و «أُقْسِمُ» خودِ سوگند است، و برخی نیز گفتهاند که «لا» نافیه است و «أُقْسِمُ» سوگند به شمار میآید.
واژهٔ «مواقع» جمع «موقع» و به معنای محل و جایگاه است؛ بنابراین معنا چنین است: به جایگاههای ستارگان در آسمان سوگند یاد میکنم. و برخی گفتهاند:
«مواقع» جمع «موقع» به عنوان مصدر میمی به معنای سقوط و فروافتادن است، که در این صورت به فروریختن ستارگان در روز رستاخیز، یا فرود آمدن شهابها بر شیاطین، یا جایگاههای غروب ستارگان در باختر اشاره دارد؛ ولی نخستین احتمال (جایگاه و مدار ستارگان) زودتر به ذهن میآید.
بحث روایی
در کتاب «الدر المنثور» آمده است: نَسائی، ابن جریر، محمد بن نصر، حاکم (که روایت را صحیح دانسته)، ابن مَردویه و بیهقی در «شُعَبُ الإيمان» از ابنعباس روایت کردهاند که گفت: «أنزل القرآن في ليلة القدر من السماء العليا-إلى السماء الدنيا جملة واحدة-ثم فرق في السنين» (قرآن در شب قدر از آسمان برین به یکباره به آسمان دنیا نازل شد، سپس در طول سالها بخشبخش فرود آمد)؛ و در تعبیری دیگر آمده است: «ثم نزل من السماء الدنيا إلى الأرض نجوما» (سپس از آسمان دنیا، بخشبخش و به تدریج بر زمین فرود آمد)؛ و آنگاه این آیه را خواند: « فَلاٰ أُقْسِمُ بِمَوٰاقِعِ النُّجُومِ » (پس سوگند به جایگاههای ستارگان [یا زمانهای نزول بخشهای قرآن]).
میگویم: ظاهر این سخن آن است که «مواقع النجوم» را به زمانهای فرود آمدن بخشبخشِ قرآن (نزول تدریجی آیات) تفسیر کرده است.
و در تفسیر قمی دربارهٔ سخن خدای متعال: « فَلاٰ أُقْسِمُ بِمَوٰاقِعِ النُّجُومِ » آمده است که فرمود: معنایش این است که «به جایگاههای ستارگان سوگند میخورم».