تفسیر آیهٔ ۴۲ سورهٔ واقعه

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۴۲ تا ۴۴ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « فِي سَمُومٍ وَ حَمِيمٍ وَ ظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ لاٰ بٰارِدٍ وَ لاٰ كَرِيمٍ » (در بادی سوزان و آبی بسیار جوشان، و سایه‌ای از دودی سیاه، که نه خنک است و نه آرامش‌بخش).
«سموم» — بنا بر آنچه در تفسیر کشاف آمده — گرمای آتشی است که در روزنه‌های پوست نفوذ می‌کند؛ «حمیم» آب بسیار داغ است؛ تنوین در هر دو برای بزرگ‌نمایی هولناکیِ امر است؛ و «یحموم» دود سیاه است. عبارت « لاٰ بٰارِدٍ وَ لاٰ كَرِيمٍ » (نه خنک است و نه آرامش‌بخش) ظاهراً هر دو صفت برای «ظل» (سایه) هستند، نه «یحموم»؛ زیرا سایه است که انتظار می‌رود با پناه بردن به آن خنکی حاصل شود و انسان در آن آرام گیرد، نه دود.