تفسیر آیهٔ ۲ سورهٔ واقعه

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « لَيْسَ لِوَقْعَتِهٰا كٰاذِبَهٌ »؛ در مجمع‌البیان گفته است: «الکاذبه» مصدر است، مانند «عافیت» و «عاقبت».

[پایان سخن طبرسی]. بنابراین معنای آیه چنین است: در وقوع و تحقق آن هیچ دروغی نیست. و برخی گفته‌اند: «کاذبه» صفتی است که موصوف آن حذف شده و تقدیرش چنین است: برای وقوع آن هیچ قضیه و سخن دروغینی وجود ندارد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۱ تا ۳ با هم

در کتاب «الخصال»، از زُهْری روایت شده است که گفت: از علی بن الحسین(ع) شنیدم که می‌فرمود: «هر کس به تسلای الهی آرام نگیرد (و به مقدرات خدا دل خوش ندارد)، جانش از حسرت‌های دنیا تکه‌تکه می‌شود؛ به خدا سوگند دنیا و آخرت جز مانند دو کفهٔ ترازو نیستند که هر کدام سنگین‌تر شود، دیگری را سبک می‌کند و بالا می‌برد.» سپس این سخن خدای عزوجل را تلاوت کرد: « إِذٰا وَقَعَتِ الْوٰاقِعَهُ » یعنی قیامت، « لَيْسَ لِوَقْعَتِهٰا كٰاذِبَهٌ خٰافِضَهٌ » به خدا سوگند دشمنان خدا را در آتش دوزخ فرومی‌افکند، « رٰافِعَهٌ » به خدا سوگند اولیای خدا را به سوی بهشت بالا می‌برد.

تفسیر آیه‌های ۱ تا ۴ با هم

و در تفسیر قمی آمده است: دربارهٔ آیهٔ « إِذٰا وَقَعَتِ الْوٰاقِعَهُ لَيْسَ لِوَقْعَتِهٰا كٰاذِبَهٌ » فرمود: «قیامت حق است»، و دربارهٔ کلام خداوند: « خٰافِضَهٌ » فرمود: «دشمنان خدا را فرومی‌کشد»، « رٰافِعَهٌ » «برای اولیای خدا بالابرنده است»، و دربارهٔ « إِذٰا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا » ادامه در متن کامل