تفسیر آیهٔ ۱۲ سورهٔ رحمن

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ الْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَ الرَّيْحٰانُ » (و دانه‌های دارای کاه و سبوس، و گیاهان خوشبو). این عبارت معطوف بر سخن او: « فٰاكِهَهٌ » است؛ یعنی در آن دانه و ریحان نیز هست. «حبّ» دانه‌ای است که خوراک اصلی قرار می‌گیرد، مانند گندم، جو و برنج؛ و «عصف» چیزی شبیه غلاف برای دانه، یعنی پوست آن است؛ و به برگِ زراعت به‌طور مطلق، و به برگِ خشک زراعت (کاه) نیز تفسیر شده است؛ و «ریحان» گیاه خوشبو است.