تفسیر آیهٔ ۴۶ سورهٔ قمر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « بَلِ السّٰاعَهُ مَوْعِدُهُمْ وَ السّٰاعَهُ أَدْهيٰ وَ أَمَرُّ » (بلکه موعد آنان رستاخیز است، و رستاخیز هولناک‌تر و تلخ‌تر است). « أَدْهيٰ » اسم تفضیل از مادهٔ «دَهاء» است، یعنی بزرگیِ بلای بسیار ناگواری که هیچ راهی برای رهایی از آن وجود ندارد؛ و « أَمَرُّ » اسم تفضیل از «مرارت» (تلخی، ضد شیرینی) است. در این آیه، با اضراب (صرف‌نظر کردن از سخن پیشین و پرداختن به مطلبی فراتر)، از تهدید آنان به شکست و عذاب دنیوی، به تهدید به آنچه در قیامت بر سرشان خواهد آمد گذر شده است؛ همان قیامتی که در آغاز خبرهای هشداردهنده به خبر آن اشاره شده بود. این شیوهٔ بیان، نشان‌دهندهٔ اوج‌گیری و شدت تهدید است.

معنای آیه چنین است: شکست و عذاب دنیوی جایگاهِ نهایی کیفر آنان نیست، بلکه رستاخیزی که به خبرش اشاره کردیم موعد کیفر آن‌هاست؛ و رستاخیز از هر بلای هولناکی سخت‌تر و از هر امر تلخی تلخ‌تر است.