تفسیر آیهٔ ۳۶ سورهٔ قمر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ لَقَدْ أَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنٰا فَتَمٰارَوْا بِالنُّذُرِ » (و به‌راستی لوط آنان را از یورش و عذاب سختِ ما هشدار داد، اما در هشدارها به ستیزه و شک‌افکنی پرداختند). ضمیر فاعلی در « أَنْذَرَهُمْ » (آنان را هشدار داد) به لوط (ع) برمی‌گردد؛ «بطشه» به معنای فروگرفتنِ سخت همراه با عذاب است؛ «تماری» یعنی پافشاری بر جدال و افکندن شک و تردید؛ و «نُذُر» به معنای هشدار دادن (انذار) است. معنا چنین است: سوگند که لوط آنان را از فروگرفتنِ سخت ما بیم داد، ولی آنان دربارهٔ هشدار و بیم‌دادنِ او به مجادله برخاستند.