سَيَعۡلَمُونَ غَدٗا مَّنِ ٱلۡكَذَّابُ ٱلۡأَشِرُ
فردا خواهند دانست که دروغگوی خودخواه و سرمست کیست!
تفسیر آیهٔ ۲۶ سورهٔ قمر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۸۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/54/26/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « سَيَعْلَمُونَ غَداً مَنِ الْكَذّٰابُ الْأَشِرُ » (بهزودی فردا خواهند دانست که آن دروغگوی خودخواه کیست)؛ این سخن، مانند دو آیهٔ پس از آن، بازگویی گفتار خدای سبحان به صالح (ع) است.
و مقصود از «غد» (فردا) فرجام کار است؛ برگرفته از این مثل که میگویند: «إن مع اليوم غدا» (بیگمان همراه با امروز، فردایی است). خدای سبحان با این سخن به عذابی اشاره میفرماید که بهزودی بر سرشان فرود خواهد آمد؛ تا در آن هنگام با دانشی عینی و آشکار دریابند که دروغگوی خودخواه کیست، صالح یا خود آنان؟