فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ
پس [بنگرید] عذاب من و هشدارهایم چگونه بود!
تفسیر آیهٔ ۱۶ سورهٔ قمر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۶۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/54/16/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « فَكَيْفَ كٰانَ عَذٰابِي وَ نُذُرِ »؛ (پس عذاب من و هشدارهایم چگونه بود؟). واژهٔ «نُذُر» جمع «نَذیر» و به معنای هشدارهاست، و گفته شده:
مصدری به معنای هشدار دادن (انذار) است. ظاهر عبارت نشان میدهد که «كَانَ» ناقصه است، اسم آن « عَذٰابِي » و خبرش « فَكَيْفَ » میباشد. همچنین ممکن است «كَانَ» تامّه باشد که فاعل آن « عَذٰابِي » و عبارت « فَكَيْفَ » حال برای آن باشد.
به هر حال، این پرسش برای هولانگیز نشان دادنِ ماجرا (تهویل) است تا از این راه، شدّت عذاب و راستبودن هشدارها تثبیت و مسجّل گردد.