فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ
پس آنها را پوشاند با آنچه پوشاند.
تفسیر آیهٔ ۵۴ سورهٔ نجم، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۴۸ تا ۵۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/53/54/
فغشىها ما غشى
فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ
پس آنها را پوشاند با آنچه پوشاند.
تفسیر آیهٔ ۵۴ سورهٔ نجم، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۴۸ تا ۵۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/53/54/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۴۳ تا ۵۴ با هم
سیاق در تمام این آیات، سیاق حصر است و بیان میکند که ربوبیت تنها به خدای متعال اختصاص دارد و هیچ شریکی برای او نیست. ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۵۳ و ۵۴ با هم
خدای متعال میفرماید: « وَ الْمُؤْتَفِكَهَ أَهْويٰ فَغَشّٰاهٰا مٰا غَشّٰي »؛ «و شهرهای زیروروشده را سرنگون ساخت، پس پوشاند بر آن آنچه را پوشاند». گفتهاند: مقصود از «مؤتفکه» آبادیهای قوم لوط است که با ساکنانش واژگون شد؛ زیرا «ائتفاک» به معنای واژگون شدن و «اهواء» به معنای فرو افکندن است.
و معنا این است که: آبادیهای زیروروشده را با واژگون ساختن و فرو بردن در زمین به زیر انداخت؛ در نتیجه، آن عذابی که باید آنها را فرامیگرفت و احاطه میکرد، فرا گرفت و احاطه کرد.
این احتمال نیز داده شده است که مراد از «مؤتفکه» معنایی فراگیرتر از آبادیهای قوم لوط باشد؛ یعنی هر آبادی و سرزمینی که عذاب بر آن فرود آمد و ساکنانش نابود شدند، و خود ویرانهای بر جای ماند که نشانههایش از میان رفت و سقفهایش فرو ریخت.