وَإِن يَرَوۡاْ كِسۡفٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ سَاقِطٗا يَقُولُواْ سَحَابٞ مَّرۡكُومٞ
و اگر پارهای از آسمان را در حال فرو افتادن ببینند، میگویند: «ابری متراکم است!»
تفسیر آیهٔ ۴۴ سورهٔ طور، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۲۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/52/44/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ إِنْ يَرَوْا كِسْفاً مِنَ السَّمٰاءِ سٰاقِطاً يَقُولُوا سَحٰابٌ مَرْكُومٌ » (و اگر سقوط پارهای از آسمان را ببینند، میگویند ابری متراکم است). «کِسْف» (به کسر کاف و سکون سین) به معنای تکه و قطعه است، و «مرکوم» به معنای فشرده و متراکمی است که بخشهایی از آن بر روی هم انباشته شده باشد.
و معنای آیه این است: کفر آنان و پافشاریشان بر تکذیب دعوتِ حق به جایی رسیده است که اگر پارهای از آسمان را ببینند که بر سرشان فرو میافتد، میگویند ابری متراکم است و به هیچوجه نشانهٔ عذاب نیست. این سخن همانند این کلام الهی است: «وَ لَوْ فَتَحْنٰا عَلَيْهِمْ بٰاباً مِنَ السَّمٰاءِ فَظَلُّوا فِيهِ يَعْرُجُونَ لَقٰالُوا إِنَّمٰا سُكِّرَتْ أَبْصٰارُنٰا» (و اگر دری از آسمان بر روی آنان میگشودیم و در آن بالا میرفتند، حتماً میگفتند چشمان ما بسته شده است؛ حجر: ۱۵).