تفسیر آیهٔ ۲۹ سورهٔ طور

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَذَكِّرْ فَمٰا أَنْتَ بِنِعْمَهِ رَبِّكَ بِكٰاهِنٍ وَ لاٰ مَجْنُونٍ » (پس تذکر بده؛ زیرا تو به لطف و نعمت پروردگارت، نه کاهنی و نه دیوانه). این سخن نتیجه‌گیری از خبرهای قطعیِ پیشین دربارهٔ وقوع عذاب الهی در روز قیامت است؛ اینکه عذاب، تکذیب‌کنندگان را فرو خواهد گرفت و در مقابل، پرهیزگاران از آن در امان‌اند و از نعمت بهشت لذت می‌برند.

بنابراین، معنای آیه چنین است که گویی فرموده باشد: اگر این [حقایق و وعیدها] حق و راست است، پس پند و تذکر بده؛ چراکه تو بر پایهٔ حق یادآوری می‌کنی و بیم می‌دهی، و آن‌گونه که به تو نسبت می‌دهند، کاهن یا دیوانه نیستی.

و مقید ساختن نفی [کهانت و جنون] به عبارت « بِنِعْمَهِ رَبِّكَ » (به لطف و نعمت پروردگارت)، معنای منت نهادن ویژه بر خود پیامبر (ص) را می‌رساند. این منت‌گذاریِ خاص صرفاً به جهتِ نبودنِ کهانت و جنون نیست، چراکه بیشتر مردم نیز از کهانت و جنون به دورند؛ بلکه از این جهت است که پیامبر (ص) آراسته به نعمتی ویژه از سوی پروردگار است که مانع عارض شدن این صفات (مانند کهانت، جنون و غیر آن) بر وجود او می‌شود.