إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٖ وَنَعِيمٖ
بی‌تردید، پرهیزگاران در باغ‌هایی پرطراوت و نعمتی بی‌پایان به سر می‌برند؛
تفسیر آیهٔ ۱۷ سورهٔ طور، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۱۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/52/17/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنّٰاتٍ وَ نَعِيمٍ »؛ «جنّت» همان بوستانی است که درختانش آن را می‌پوشانند و سایه‌انداز می‌شوند، و «نعیم» یعنی نعمت فراوان. معنای آیه این است که آراستگان به تقوای الهی در آن روز در بوستان‌هایی به سر می‌برند که در آن‌ها مسکن گزیده‌اند و نعمتی فراوان سراسر وجودشان را فرا می‌گیرد.