وَفِي ثَمُودَ إِذۡ قِيلَ لَهُمۡ تَمَتَّعُواْ حَتَّىٰ حِينٖ
و [نیز نشانهای بود] در قوم ثمود، آنگاه که به آنان گفته شد: «تا زمانی کوتاه [از زندگی] بهرهمند باشید!»
تفسیر آیهٔ ۴۳ سورهٔ ذاریات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۳۸۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/51/43/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۴۳ تا ۴۵ با هم
خدای متعال میفرماید: « وَ فِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتّٰي حِينٍ -إلي قوله- مُنْتَصِرِينَ » (و در سرگذشت ثمود نیز [عبرتی بود]، آنگاه که به آنان گفته شد: تا زمانی چند برخوردار باشید — تا آنجا که میفرماید: — و یاریشوندگانی نبودند). این عبارت بر مطالب گذشته عطف شده است؛ یعنی در قوم ثمود نیز نشانهای از عبرت است، هنگامی که به آنان گفته شد: «تا زمانی معین برخوردار باشید». گویندهٔ این سخن، پیامبرشان صالح (ع) بود، آنگاه که به آنان فرمود: «تَمَتَّعُوا فِي دٰارِكُمْ ثَلاٰثَهَ أَيّٰامٍ ذٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ» (هود: ۶۵؛ سه روز در خانههایتان برخوردار باشید؛ این وعدهای است که دروغ نخواهد بود). صالح (ع) این سخن را زمانی به آنان گفت که ناقه (شتر معجزهآسا) را پی کردند (کشتند)؛ پس به آنان سه روز مهلت داد تا شاید در این مدت از کفر و سرکشی خود بازگردند، اما این مهلت سودی به حالشان نداشت و وعدهٔ عذاب بر آنان قطعی شد.