مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ
بر هیچ چیزی گذر نکرد مگر اینکه آن را همچون پوسیدهای خرد و تباه گردانید.
تفسیر آیهٔ ۴۲ سورهٔ ذاریات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۳۸۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/51/42/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « مٰا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلاّٰ جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ » (از هر چه بر آن میگذشت، چیزی بر جای نمیگذاشت جز آنکه چون استخوانی پوسیدهاش میکرد). « مٰا تَذَرُ » یعنی رها نمیکند و بر جای نمیگذارد، و «الرمیم» چیزی است هلاکشده و پوسیده، مانند استخوان کهنه و خردشده؛ و معنای آیه روشن است.