وَنَزَّلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ مُّبَٰرَكٗا فَأَنۢبَتۡنَا بِهِۦ جَنَّٰتٖ وَحَبَّ ٱلۡحَصِيدِ
و از آسمان آبی پربرکت فرو فرستادیم، پس با آن باغها و دانههای دروکردنی رویاندیم،
تفسیر آیهٔ ۹ سورهٔ ق، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۳۴۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/50/9/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ نَزَّلْنٰا مِنَ السَّمٰاءِ مٰاءً مُبٰارَكاً فَأَنْبَتْنٰا بِهِ جَنّٰاتٍ وَ حَبَّ الْحَصِيدِ » (و از آسمان آبی پربرکت فرو فرستادیم و با آن، باغها و دانههای دروشونده رویاندیم). منظور از آسمان، جهت بالاست، و آب پربرکت همان باران است که به سبب فراوانیِ خیراتش برای زمین و اهل آن، به پربرکت بودن توصیف شده است. «حَبَّ الْحَصِيدِ» نیز به معنای دانههای دروشده است و این تعبیر از قبیل اضافه شدن موصوف به صفت است، و معنای آیه روشن است.