وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡأَيۡكَةِ وَقَوۡمُ تُبَّعٖۚ كُلّٞ كَذَّبَ ٱلرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ
و اصحاب اَیکه (بیشهنشینان) و قوم تُبّع؛ همگی فرستادگان را تکذیب کردند، پس وعدهٔ عذاب من محقق شد.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۲ تا ۱۴ با هم
خدای متعال میفرماید: « كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ -إلي قوله- كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ » (پیش از آنان، قوم نوح... همگی فرستادگان را تکذیب کردند و وعدهٔ عذاب من محقق شد). این سخن، تهدید و هشداری برای آنان است؛ زیرا هنگامی که حق به سراغشان آمد و برایشان روشن شد، از سرِ عناد و لجاجت آن را تکذیب کردند، همانگونه که پیشتر به آن اشاره کردیم.
تفسیر آیههای ۱۲ و ۱۴ با هم
پیش از این، یادکردِ اصحاب رَس در تفسیر سورهٔ فرقان، و یادکردِ اصحاب اَیکه (که همان قوم شعیب هستند) در سورههای حجر، شعراء و ص، و یادکردِ قوم تُبَّع در سورهٔ دخان گذشت.
تفسیر آیهٔ ۱۴ سورهٔ ق، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۳۴۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/50/14/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و در سخن خداوند: « كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ » (همگی فرستادگان را تکذیب کردند و وعدهٔ عذاب من محقق شد)، اشارهای است به اینکه هشداری به هلاکت وجود دارد که هنگام تکذیب پیامبران عملی میشود؛ چنانکه خدای متعال میفرماید: «فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كٰانَ عٰاقِبَهُ الْمُكَذِّبِينَ» (پس در زمین بگردید و بنگرید که فرجام تکذیبکنندگان چگونه شد؛ نحل: ۳۶).