تفسیر آیهٔ ۲۴ سورهٔ محمد

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « أَ فَلاٰ يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَليٰ قُلُوبٍ أَقْفٰالُهٰا » (آیا در قرآن نمی‌اندیشند یا بر دل‌هایی قفل‌هایش زده شده است؟).
استفهام برای توبیخ و سرزنش است و ضمیر جمع به یادشدگان در آیهٔ پیش برمی‌گردد. نکره آمدنِ « قُلُوبٍ » (دل‌هایی)، چنان‌که گفته‌اند، برای این است که نشان دهد منظور، دل‌های این افراد و امثال آنان است.

در مجمع‌البیان آمده است: «در این آیه، دلیلی است بر بطلان سخن کسی که گفته است: تفسیر هیچ بخشی از ظاهر قرآن جز با روایت و حدیث منقول جایز نیست». پایان سخن او.

بحث روایی

و در کتاب «مجمع البیان» ذیل سخن خدای متعال که می‌فرماید: « أَ فَلاٰ يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ » [محمد: ۲۴]، [در تفسیر آن] «أ فلا يتدبرون القرآن فيقضوا ما عليهم من الحق» (آیا در قرآن تدبر نمی‌کنند تا آنچه از حق بر عهده دارند به جا آورند؟)، از امام صادق و امام کاظم (ع) روایت شده است.