تفسیر آیهٔ ۲۵ سورهٔ محمد

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَليٰ أَدْبٰارِهِمْ مِنْ بَعْدِ مٰا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَي الشَّيْطٰانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَ أَمْليٰ لَهُمْ » (بی‌گمان کسانی که پس از آنکه راه هدایت برایشان روشن شد به پشت سر بازگشتند، شیطان کارهایشان را برایشان آراست و آرزوهای دور و دراز در دلشان افکند).
«ارتداد بر ادبار» به معنای پشت کردن به چیزی پس از رو به آن آوردن است؛ و استعاره‌ای است که مقصود از آن رها کردن دین پس از پذیرش آن است. «تسویل» یعنی آراستن و دلپذیر نشان دادن آنچه هوای نفس به آن برمی‌انگیزد، و زشت را زیبا جلوه دادن برای انسان. مراد از «املاء» نیز مهلت دادن یا طولانی ساختن آرزوهاست.