أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَعَنَهُمُ ٱللَّهُ فَأَصَمَّهُمۡ وَأَعۡمَىٰٓ أَبۡصَٰرَهُمۡ
اینان همان کسانی هستند که خدا لعنتشان کرده، و گوشهایشان را کر و چشمهایشان را نابینا ساخته است.
تفسیر آیهٔ ۲۳ سورهٔ محمد، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۲۴۰ تا ۲۴۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/47/23/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « أُولٰئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ فَأَصَمَّهُمْ وَ أَعْميٰ أَبْصٰارَهُمْ » (آنان کسانی هستند که خدا لعنتشان کرده، پس گوششان را کر ساخته و چشمانشان را نابینا کرده است).
اشاره به همان مفسدان در زمین و گسلندگان پیوندهای خویشاوندی است؛ و خداوند آنان را چنین توصیف کرده که لعنتشان نموده، ناشنوایشان ساخته و حس شنوایی را از آنان گرفته است؛ به گونهای که دیگر سخن حق را نمیشنوند، و دیدگانشان را کور کرده تا نظر صائب و حق را نبینند؛ زیرا در حقیقت چشمهای سر کور نمیشوند، بلکه دلهایی که در سینهها جای دارند کور میگردند.