تفسیر آیهٔ ۷ سورهٔ احقاف

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ إِذٰا تُتْليٰ عَلَيْهِمْ آيٰاتُنٰا بَيِّنٰاتٍ قٰالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمّٰا جٰاءَهُمْ هٰذٰا سِحْرٌ مُبِينٌ » (و چون آیات روشنِ ما بر آنان خوانده شود، کافران دربارهٔ حقی که به سویشان آمده است می‌گویند: این سحری آشکار است). این آیه و آیهٔ پس از آن، برای سرزنش و توبیخ آورده شده‌اند، و منظور از آیاتِ روشن، همان آیات قرآن است که بر آنان خوانده می‌شود. سپس خداوند به جای ضمیر «آن‌ها»، تعبیرِ «دربارهٔ حقی که به سویشان آمد» را به کار برد و فرمود: « لِلْحَقِّ لَمّٰا جٰاءَهُمْ » — در حالی که ظاهر کلام اقتضا می‌کرد بفرماید: «لها» (دربارهٔ آن آیات) — تا بفهماند که این آیات، حقی است که به سویشان آمده و هیچ توجیهی ندارد که سحرِ آشکار خوانده شود، در حالی که خود می‌دانند حقی روشن است؛ از این رو سخنی خودسرانه و نامعقول می‌گویند و در برابر حقّ آشکار لجاجت می‌ورزند.