قَالُوٓاْ أَجِئۡتَنَا لِتَأۡفِكَنَا عَنۡ ءَالِهَتِنَا فَأۡتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
گفتند: آیا آمده‌ای تا ما را از خدایانمان برگردانی؟ پس اگر از راست‌گویانی، آنچه را به ما وعده می‌دهی بر سرمان بیاور!
تفسیر آیهٔ ۲۲ سورهٔ احقاف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۲۱۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/46/22/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « قٰالُوا أَ جِئْتَنٰا لِتَأْفِكَنٰا عَنْ آلِهَتِنٰا » إلخ (گفتند: آیا آمده‌ای تا ما را از معبودانمان برگردانی؟...)؛ این کلام، پاسخ قوم به هود در برابر هشدار اوست. و عبارت « لِتَأْفِكَنٰا عَنْ آلِهَتِنٰا »، با در بر گرفتنِ معنای «صَرف» (منصرف کردن و بازگرداندن) در دلِ واژهٔ «افک» (که به معنای کذب و دروغ‌بافی است) به کار رفته است؛ و معنا چنین است: گفتند آیا آمده‌ای تا با دروغ و افترا، ما را از پرستش معبودانمان بازگردانی؟!
و سخن آنان که: « فَأْتِنٰا بِمٰا تَعِدُنٰا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰادِقِينَ » (پس اگر از راست‌گویانی، آنچه را به ما وعده می‌دهی برایمان بیاور)، فرمانی تعجیزآمیز (برای ناتوان نشان دادنِ او) از سوی آنان است، بر پایهٔ این پندار که او (ع) در دعوت‌هایش دروغ‌گو و در هشدارهایش دروغ‌پرداز است.