تفسیر آیهٔ ۱۴ سورهٔ احقاف

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « أُولٰئِكَ أَصْحٰابُ الْجَنَّهِ خٰالِدِينَ فِيهٰا جَزٰاءً بِمٰا كٰانُوا يَعْمَلُونَ » (آنان همدمان بهشت‌اند و در آن جاودان خواهند بود، به پاداش آنچه انجام می‌دادند). مراد از «صحابتِ بهشت» (اصحاب بهشت بودن)، همراهی و ملازم بودن با آن است، و عبارت « خٰالِدِينَ فِيهٰا » حالی است که معنای صحابت را تأکید می‌کند.

معنای آیه چنین است: کسانی که گفتند پروردگار ما الله است و سپس پایداری ورزیدند، همواره همنشین بهشت‌اند در حالی که در آن جاودانه‌اند، به پاداش اطاعت‌ها و کارهای نیکی که برای تقرب در دنیا انجام می‌دادند.