وَقِيلَ ٱلۡيَوۡمَ نَنسَىٰكُمۡ كَمَا نَسِيتُمۡ لِقَآءَ يَوۡمِكُمۡ هَٰذَا وَمَأۡوَىٰكُمُ ٱلنَّارُ وَمَا لَكُم مِّن نَّٰصِرِينَ
و گفته شد: امروز شما را به فراموشی می‌سپاریم، همان‌گونه که شما دیدار این روزتان را از یاد بردید؛ جایگاهتان آتش است و هیچ یاوری نخواهید داشت.
تفسیر آیهٔ ۳۴ سورهٔ جاثیه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۱۸۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/45/34/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « وَ قِيلَ الْيَوْمَ نَنْسٰاكُمْ كَمٰا نَسِيتُمْ لِقٰاءَ يَوْمِكُمْ هٰذٰا وَ مَأْوٰاكُمُ النّٰارُ وَ مٰا لَكُمْ مِنْ نٰاصِرِينَ »؛ «نسیان» (فراموشی) کنایه از روی‌گردانی و واگذاشتن است. پس فراموش کردن خدا نسبت به آنان در روز قیامت، روی‌گردانی از ایشان و واگذاشتنِ آن‌ها در سختی‌ها و هول‌وهراس‌های آن روز است، و فراموشیِ آنان نسبت به دیدار این روزشان در دنیا نیز روی‌گردانی از یادآوری آن و رها کردنِ آمادگی برای دیدارش بوده است، و بقیهٔ آیه روشن است.