ذَٰلِكُم بِأَنَّكُمُ ٱتَّخَذۡتُمۡ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ هُزُوٗا وَغَرَّتۡكُمُ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَاۚ فَٱلۡيَوۡمَ لَا يُخۡرَجُونَ مِنۡهَا وَلَا هُمۡ يُسۡتَعۡتَبُونَ
این بدان سبب است که شما آیات خدا را به مسخره گرفتید و زندگی دنیا فریبتان داد؛ پس امروز نه از آن [آتش] بیرون آورده میشوند و نه به آنان مهلت پوزشخواهی داده میشود.
تفسیر آیهٔ ۳۵ سورهٔ جاثیه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۱۸۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/45/35/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « ذٰلِكُمْ بِأَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ آيٰاتِ اللّٰهِ هُزُواً وَ غَرَّتْكُمُ الْحَيٰاهُ الدُّنْيٰا ». اشاره با واژهٔ « ذٰلِكُمْ » (این کیفر) به همان عذابِ یادشدهٔ آنان از آشکار شدن بدیها و فرود آمدن عذاب است؛ و «هُزْء» به معنای مسخرهکردنی است که دستمایهٔ ریشخند قرار میگیرد؛ و حرف «باء» برای سببیّت است.
معنای آیه چنین است: این عذابی که بر شما فرود میآید، به سبب آن است که آیات خدا را به مسخره گرفتید و ریشخند کردید، و نیز به سبب آنکه زندگی دنیا فریبتان داد و در نتیجه به آن دل بستید و بدان گراییدید.
و سخن خدای متعال که: « فَالْيَوْمَ لاٰ يُخْرَجُونَ مِنْهٰا وَ لاٰ هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ »، تغییر روی سخن از آنان به سوی پیامبر (ص) است؛ و این کلامْ چکیدهٔ عذابی را که در آن روز به ایشان میرسد در بر دارد، و آن جاودانگی در آتش و پذیرفته نشدن عذر از آنان است.
و «استعتاب» درخواست خشنودی و پوزشخواهی است، و نفیِ استعتاب کنایه از نپذیرفتن عذر است.