أَوَمَن يُنَشَّؤُاْ فِي ٱلۡحِلۡيَةِ وَهُوَ فِي ٱلۡخِصَامِ غَيۡرُ مُبِينٖ
آیا کسی را که در زر و زیور پرورش مییابد و هنگام کشمکش نمیتواند دلیل خود را روشن بیان کند [فرزند خدا میدانند]؟
تفسیر آیهٔ ۱۸ سورهٔ زخرف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۹۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/43/18/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « أَ وَ مَنْ يُنَشَّؤُا فِي الْحِلْيَهِ وَ هُوَ فِي الْخِصٰامِ غَيْرُ مُبِينٍ » (آیا کسی را [برای خدا قرار دادهاند] که در زیور پرورش مییابد و هنگام کشمکش نمیتواند دلیل خود را روشن بیان کند؟). یعنی: آیا برای خدای سبحان کسی را قرار دادند که در زینت و زیور تربیت میشود و رشد مییابد، و هنگام ستیز و دلیلآوری نمیتواند حجت خود را روشن سازد و از عهدهٔ اثبات ادعایش برنمیآید؟!
علتِ یادکردن از این دو صفت آن است که زن به مقتضای طبیعتش در مقایسه با مرد، از عاطفه و مهربانی قویتر و از اندیشهورزی (تعقل) ضعیفتری برخوردار است، و مرد برعکس اوست. از روشنترین جلوههای نیرومندیِ عواطف زن، دلبستگی شدید او به زیور و زینت است، و ضعف او در اقامه و بیان دلیل نیز از همین جاست؛ زیرا دلیلآوری بر پایهٔ قوت تعقل استوار است.