تفسیر آیهٔ ۱۴ سورهٔ زخرف

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و کلام خدای متعال که می‌فرماید: « وَ إِنّٰا إِليٰ رَبِّنٰا لَمُنْقَلِبُونَ » (و ما قطعاً به سوی پروردگارمان بازمی‌گردیم)، یعنی به سوی او بازمی‌گردیم، گواهی دادن به معاد است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۳ و ۱۴ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « لِتَسْتَوُوا عَليٰ ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَهَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَ تَقُولُوا -إلي قوله- لَمُنْقَلِبُونَ » (تا بر پشت‌های آن‌ها قرار گیرید، سپس هنگامی که بر آن قرار گرفتید نعمت پروردگارتان را یاد کنید و بگویید... قطعاً به سوی پروردگارمان بازمی‌گردیم). «استواء بر پشت‌ها» به معنای مستقر شدن و قرار گرفتن بر آن‌هاست. ضمیر در « ظُهُورِهِ » (پشت‌های آن) به لفظ موصول در « مٰا تَرْكَبُونَ » بازمی‌گردد. ضمیر در عبارت « إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ » (هنگامی که بر آن قرار گرفتید) نیز به همان موصول برمی‌گردد؛ زیرا همان‌گونه که گفته می‌شود: «اسْتَوَيْتُ عَلَى ظَهْرِ الدَّابَّةِ» (بر پشت چهارپا قرار گرفتم)، گفته می‌شود: «اسْتَوَيْتُ عَلَى الدَّابَّةِ» (بر چهارپا قرار گرفتم).