تفسیر آیهٔ ۲۸ سورهٔ شوری

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ مٰا قَنَطُوا وَ يَنْشُرُ رَحْمَتَهُ وَ هُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ »؛ یعنی: «و او کسی است که باران سودبخش را پس از آنکه ناامید شدند فرو می‌فرستد و رحمت خویش را می‌گستراند، و او همان سرپرستِ ستوده است». «قنوط» به معنای نومیدی است و «غیث» یعنی باران. در مجمع‌البیان آمده است: «غیث به بارانی می‌گویند که سودمند باشد و به هنگام نیاز ببارد، ولی مطر ممکن است چه به وقت و چه بی‌موقع، گاه سودمند و گاه زیان‌رسان باشد»؛ پایان سخن او. و «پراکندن رحمت» یعنی توزیع نعمت میان مردم با رویاندن گیاهان و پدید آوردن میوه‌هایی که باران سبب رویش آن‌هاست.

در این آیه، از سخن دربارهٔ روزی به نشانه‌های توحیدی انتقال صورت گرفته است که به‌گونه‌ای با مقولهٔ روزی‌ها ارتباط دارند؛ و پس از این آیه نیز آیاتی با همین مضمون می‌آید. همچنین ختم شدن آیه به دو نامِ «الولیّ» (سرپرست) و «الحمید» (ستوده) — که هر دو از نام‌های نیکوی خدای متعال هستند — برای ستایشِ او در برابر کار زیبا و پسندیده‌اش است.