فَأَمَّا عَادٞ فَٱسۡتَكۡبَرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَقَالُواْ مَنۡ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةًۖ أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّ ٱللَّهَ ٱلَّذِي خَلَقَهُمۡ هُوَ أَشَدُّ مِنۡهُمۡ قُوَّةٗۖ وَكَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا يَجۡحَدُونَ
اما قوم عاد، در زمین به ناحق سرکشی و خودبزرگبینی کردند و گفتند: چه کسی از ما نیرومندتر است؟! آیا ندیدند خدایی که آنان را آفریده، از خودِ آنان نیرومندتر است؟! و آنان همواره نشانهها و آیات ما را انکار میکردند.
تفسیر آیهٔ ۱۵ سورهٔ فصلت، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۳۷۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/41/15/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « فَأَمّٰا عٰادٌ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ » (اما قوم عاد، به ناحق در زمین سرکشی کردند...). این سخن، بازگشت به بیان تفصیلیِ حال و روزِ هر یک از این دو قوم به طور جداگانه است؛ هم کفرشان و هم فرجام شومِ آن. و عبارت « بِغَيْرِ الْحَقِّ » (به ناحق)، قیدی توضیحی برای سرکشی در زمین است؛ چرا که سرکشی در زمین همواره به ناحق است. و باقی آیه روشن است.