إِذِ ٱلۡأَغۡلَٰلُ فِيٓ أَعۡنَٰقِهِمۡ وَٱلسَّلَٰسِلُ يُسۡحَبُونَ
آنگاه که غلها در گردنهایشان است و با زنجیرها کشیده میشوند؛
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۷۱ و ۷۲ با هم
خدای متعال میفرماید: « إِذِ الْأَغْلاٰلُ فِي أَعْنٰاقِهِمْ وَ السَّلاٰسِلُ يُسْحَبُونَ فِي الْحَمِيمِ ثُمَّ فِي النّٰارِ يُسْجَرُونَ » (آنگاه که غلها و زنجیرها در گردنهایشان است [و] در آب جوشان کشیده میشوند، سپس در آتش برافروخته میگردند). در مجمعالبیان آمده است: «الأغلال» جمع «غُلّ» است، و آن طوقی است که برای خواری و عذاب در گردن نهاده میشود و ریشهٔ آن به معنای درآمدن و داخل شدن است. و گفته است: «السلاسل» جمع «سلسله» (زنجیر) است و آن حلقههای به هم پیوستهای است که در جهت طول پشت سر هم قرار گرفتهاند؛ و گفته است: «سحب» به معنای کشیدن چیزی بر روی زمین است و ریشهٔ واژه همین است. و نیز گفته است: «سجر» در اصل به معنای انداختن هیزم در مرکز آتش است؛ مانند تنوری که با هیزم و سوخت، برافروخته و گرما داده میشود. پایان سخن.
و عبارتِ « اَلْأَغْلاٰلُ فِي أَعْنٰاقِهِمْ »، مبتدا و خبر است و « اَلسَّلاٰسِلُ » بر «الأغلال» معطوف شده است؛ « يُسْحَبُونَ فِي الْحَمِيمِ » خبری پس از خبر دیگر است و « فِي النّٰارِ يُسْجَرُونَ » بر « يُسْحَبُونَ » عطف گردیده است.
و معنا چنین است: به زودی حقیقت و کیفر کردارشان را خواهند دانست؛ در آن هنگام که غلها و زنجیرها در گردنهایشان است، در آب بسیار داغ و سوزان کشیده میشوند و سپس در آتش افکنده میگردند.
تفسیر آیهٔ ۷۱ سورهٔ غافر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۳۵۰ تا ۳۵۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/40/71/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و عبارتِ « إِذِ الْأَغْلاٰلُ فِي أَعْنٰاقِهِمْ وَ السَّلاٰسِلُ »، ظرف زمان برای کلام الهی: « فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ » (به زودی خواهند دانست) است. گفته شده آوردنِ «إذْ»—که برای زمان گذشته به کار میرود—برای دلالت بر قطعی بودن وقوع آن است، هرچند زمانش در آینده باشد؛ از این رو در جمع کردن میان «سَوْفَ» (برای آینده) و «إِذْ» هیچ ناسازگاری وجود ندارد.