۞ قُلۡ إِنِّي نُهِيتُ أَنۡ أَعۡبُدَ ٱلَّذِينَ تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ لَمَّا جَآءَنِيَ ٱلۡبَيِّنَٰتُ مِن رَّبِّي وَأُمِرۡتُ أَنۡ أُسۡلِمَ لِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
بگو: همانا من بازداشته شده‌ام از اینکه کسانی را که جز خدا می‌خوانید بپرستم، از آن زمان که نشانه‌های روشن از سوی پروردگارم برایم آمد؛ و فرمان یافته‌ام که تسلیم پروردگار جهانیان باشم.
تفسیر آیهٔ ۶۶ سورهٔ غافر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۳۴۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/40/66/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ لَمّٰا جٰاءَنِي الْبَيِّنٰاتُ مِنْ رَبِّي وَ أُمِرْتُ أَنْ أُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰالَمِينَ » (بگو: مرا نهی کرده‌اند از اینکه کسانی را که جز خدا می‌خوانید بپرستم، آن‌گاه که دلایل روشن از جانب پروردگارم به من رسید، و فرمان یافته‌ام که تسلیم پروردگار جهانیان باشم). معنای آیه روشن است و در آن، مشرکان از اینکه پیامبر در پرستش خدایانشان با آنان همراهی کند ناامید شده‌اند؛ این معنا در سورهٔ زمر نیز تکرار شده است و چه بسا بتوان از آن دریافت که این سوره پس از سورهٔ زمر نازل شده است.