تفسیر آیهٔ ۶ سورهٔ غافر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ كَذٰلِكَ حَقَّتْ كَلِمَهُ رَبِّكَ عَلَي الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّهُمْ أَصْحٰابُ النّٰارِ » (و این‌گونه، کلام پروردگارت بر کسانی که کفر ورزیدند قطعی شد که آنان اهل آتش‌اند). ظاهر سیاق آن است که مشبّه‌به (آنچه به آن مانند شده)، همان فروگرفتن و کیفر دادنِ یادشده در آیهٔ پیشین است، و مقصود از کافران، عمومِ کافران از امت‌های گذشته‌اند؛ و معنا این است: همان‌طور که خداوند تکذیب‌کنندگان گذشته را به عذاب دنیا گرفتار ساخت، کلامِ او بر همهٔ کافران به عذاب آخرت نیز محقق و حتمی شد، و کسانی از قوم تو نیز که کافر شدند از همین گروه‌اند.

و گفته شده است: مراد از «الذين كفروا» (کسانی که کافر شدند)، کافران مکه است؛ اما سیاق آیات با این نظر سازگار نیست و تشبیه نیز بر پایهٔ آن خالی از اختلال نخواهد بود.

و در تعبیر « كَلِمَهُ رَبِّكَ » (سخنِ پروردگارت) — که نفرمود: «كلمتي» (سخن من) — دلجویی و آرامش‌بخشیدن به روان پیامبر (ص) و تأیید و تقویت اوست، با این اشاره که تکیه‌گاهی که او بدان تکیه دارد، بس نیرومند و استوار است.