ٱلَّذِينَ يُجَٰدِلُونَ فِيٓ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ بِغَيۡرِ سُلۡطَٰنٍ أَتَىٰهُمۡۖ كَبُرَ مَقۡتًا عِندَ ٱللَّهِ وَعِندَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۚ كَذَٰلِكَ يَطۡبَعُ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ قَلۡبِ مُتَكَبِّرٖ جَبَّارٖ
کسانی که دربارهٔ نشانهها و آیات خدا بیهیچ دلیلی که برایشان آمده باشد به ستیزهجویی برمیخیزند. این کار در پیشگاه خدا و نزد مؤمنان خشم و بیزاریِ بسیار بزرگی به دنبال دارد. اینگونه خداوند بر هر دلِ خودبزرگبین و سرکشی مُهر میزند.
تفسیر آیهٔ ۳۵ سورهٔ غافر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۳۳۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/40/35/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « اَلَّذِينَ يُجٰادِلُونَ فِي آيٰاتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰانٍ أَتٰاهُمْ » (همان کسانی که در آیات خدا بیآنکه حجّتی برایشان آمده باشد، به ستیزهجویی برمیخیزند...) تا آخر آیه؛ این بیان، وصفی برای هر گزافهکارِ اهلِ تردید است؛ چراکه هر کس با رویگردانی از حق و پیروی از هوای نفس، از حدّ خویش فراتر رود و شک در جانش ریشه بدواند، چندان که بر هیچ دانشی استوار نماند و به هیچ حجّتی که او را به سوی حق راهنمایی کند دل نبندد، هرگاه آیات الهی بر خلاف میل نفسانیاش باشد، بدون هیچ برهانی در آیات خدا به ستیزه میپردازد.
و سخن پروردگار: « كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَليٰ كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبّٰارٍ » (اینگونه خدا بر دلِ هر خودبزرگبینِ گردنکشی مهر مینهد) بیانگر آن است که بر دلهایشان مهر خورده است؛ از همین رو هیچ حجّتی را درنمییابند و به هیچ برهانی تکیه نمیکنند.