وَلَقَدۡ جَآءَكُمۡ يُوسُفُ مِن قَبۡلُ بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَمَا زِلۡتُمۡ فِي شَكّٖ مِّمَّا جَآءَكُم بِهِۦۖ حَتَّىٰٓ إِذَا هَلَكَ قُلۡتُمۡ لَن يَبۡعَثَ ٱللَّهُ مِنۢ بَعۡدِهِۦ رَسُولٗاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَنۡ هُوَ مُسۡرِفٞ مُّرۡتَابٌ
و بیتردید پیش از این یوسف با دلایل و معجزات روشن نزد شما آمد، ولی شما پیوسته دربارهٔ آنچه آورده بود در شک و تردید بودید؛ تا وقتی که درگذشت، گفتید: «خدا هرگز پس از او پیامبری برنخواهد انگیخت.» اینگونه خداوند هر زیادهرو و تردیدکنندهای را گمراه میسازد؛
تفسیر آیهٔ ۳۴ سورهٔ غافر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۳۳۰ تا ۳۳۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/40/34/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ لَقَدْ جٰاءَكُمْ يُوسُفُ مِنْ قَبْلُ بِالْبَيِّنٰاتِ » (و به یقین، یوسف پیش از این با معجزات و دلایل روشن نزد شما آمد...) تا پایان آیه. هنگامی که یادآور شد خدا گمراهشان ساخته است و هیچ راهنمایی ندارند، بر این مطلب به نوعِ رفتار آنان با حضرت یوسف (ع) در رسالتش به سوی ایشان شاهد آورد؛ زیرا آنان تا زمانی که او زنده بود، در پیامبریاش شک میورزیدند و هنگامی که از دنیا رفت گفتند: پس از او هیچ پیامبری نخواهد بود.
پس معنا چنین است: سوگند میخورم که بیگمان پیش از این، یوسف با دلایل روشن و معجزاتی نزد شما آمد که هیچ تردیدی باقی نمیگذاشت، در اینکه او فرستادهای از جانب خداست. با این حال تا زمانی که زنده بود، پیوسته در آنچه برایتان آورده بود در شک و تردید بودید؛ تا آنگاه که از دنیا رفت، گفتید: خدا هرگز پس از او پیامبری برنخواهد انگیخت. بدینترتیب سخن خود را نقض کردید و هیچ باکی هم به خود راه ندادید.
سپس آن را با این کلام خود تأکید فرمود ــ که در معنای بیانِ علّت است ــ : « كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُرْتٰابٌ » (اینگونه خدا هر گزافهکارِ اهلِ شکی را گمراه میسازد).