تفسیر آیهٔ ۶۲ سورهٔ نساء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان آیات

خدای متعال می‌فرماید: «فَكَيْفَ إِذٰا أَصٰابَتْهُمْ مُصِيبَهٌ» إلخ (پس چگونه خواهد بود هنگامی که مصیبتی به آنان برسد...). این سخن هشداری است بر اینکه این روی‌گردانی و بازگشتن از حکم خدا و پیامبرش و روآوردن به دیگری—که همان حکم طاغوت است—سرانجام مصیبتی به دنبال خواهد داشت که به آنان می‌رسد و هیچ سببی جز همین اعراض از حکم خدا و پیامبر و داوری بردن نزد طاغوت ندارد. و سخن او که می‌فرماید: «ثُمَّ جٰاؤُكَ يَحْلِفُونَ بِاللّٰهِ» إلخ (سپس نزد تو می‌آیند و به خدا سوگند یاد می‌کنند...) حکایتِ عذرخواهیِ آنان است مبنی بر اینکه با اعتماد به حکم طاغوت قصد بدی نداشته‌اند؛ و معنا—خدا داناتر است—این است: اگر وضع آنان چنین باشد، رفتار و کارشان چگونه خواهد بود، هنگامی که به سبب این کردار، پیامد ناگوار آن گریبان‌گیرشان شود و سپس نزد تو آیند و به خدا سوگند خورند و بگویند: ما از داوری بردن نزد غیر کتاب و پیامبر، جز نیکی و سازش دادن و پایان بخشیدن به نزاعِ میان دو طرف، هدفی نداشتیم!

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان آیات

تفسیر آیه‌های ۵۹ تا ۷۰ با هم

و بدان که در این آیات شریف، موارد متعددی از التفاتِ کلامی (تغییر شیوهٔ بیان و گردشِ ضمیرها) دیده می‌شود که با یکدیگر درآمیخته‌اند؛ چرا که در آغاز این آیات، مؤمنان در جایگاه مخاطب قرار گرفته‌اند، اما در آیهٔ «وَ لَوْ أَنّٰا كَتَبْنٰا عَلَيْهِمْ» (و اگر ما بر آنان مقرر می‌کردیم) چنان‌که گذشت، به صورت غایب آمده‌اند. ادامه در متن کامل

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۵۹ تا ۷۰ با هم

و نیز بدان که دربارهٔ سبب نزول این آیات، روایات فراوان و داستان‌های گوناگونی نقل شده است؛ ولی تأمل در آن‌ها هیچ تردیدی باقی نمی‌گذارد که همگی از قبیل تطبیق نظریِ راویان آن‌هاست. ادامه در متن کامل