وَٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمۡوَٰلَهُمۡ رِئَآءَ ٱلنَّاسِ وَلَا يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَلَا بِٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۗ وَمَن يَكُنِ ٱلشَّيۡطَٰنُ لَهُۥ قَرِينٗا فَسَآءَ قَرِينٗا
و [نیز] کسانی که اموال خود را برای خودنمایی به مردم انفاق می‌کنند و به خدا و روز بازپسین ایمان ندارند؛ و هر کس که شیطان همنشین او باشد، پس چه بد همنشینی است!
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان آیات
تفسیر آیه‌های ۳۶ تا ۴۲ با هم
این هفت آیه دربردارندهٔ ترغیب به احسان و انفاق در راه خدا و وعده‌ای نیکو بر آن است، و بر ترک انفاق—خواه با بخل‌ورزیدن و خواه با انفاقِ ریاکارانه در برابر مردم—نکوهش می‌کند. ادامه در متن کامل
بحث روایی
تفسیر آیه‌های ۳۶ تا ۴۲ با هم
و بدان که از طریق اهل‌سنت روایات فراوانی آمده است مبنی بر اینکه این آیات دربارهٔ یهود نازل شده است. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۳۸ سورهٔ نساء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۴، صفحهٔ ۳۵۳ تا ۳۵۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/4/38/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان آیات
خدای متعال می‌فرماید: «وَ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوٰالَهُمْ رِئٰاءَ النّٰاسِ» (و کسانی که اموالشان را برای خودنمایی به مردم انفاق می‌کنند...) تا پایان آیه؛ یعنی برای خودنمایی به دیگران چنین می‌کنند. این آیه نشان می‌دهد که خودنمایی در انفاق ــ یا خودنمایی به طور مطلق ــ شرک به خدا و نشان‌دهندهٔ بی‌ایمانی به اوست؛ چراکه شخصِ ریاکار بر دل‌های مردم و تحسین‌کردنِ کارش از سوی آنان تکیه دارد. این کار از جهتِ عمل نیز شرک است، زیرا ریاکار با کار خود پاداش آخرت را نمی‌خواهد، بلکه تنها به نتیجه‌هایی چشم دوخته که از انفاقش در دنیا امید دارد. این آیه همچنین دلالت دارد بر اینکه شخصِ خودنما، همنشین شیطان است، و شیطان چه بد همنشینی است!