لَّعَنَهُ ٱللَّهُۘ وَقَالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنۡ عِبَادِكَ نَصِيبٗا مَّفۡرُوضٗا
خداوند او را از رحمتش دور ساخت و او گفت: «بیتردید از میان بندگانت سهمی معین برخواهم گرفت؛
تفسیر آیهٔ ۱۱۸ سورهٔ نساء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۵، صفحهٔ ۸۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/4/118/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: «لَعَنَهُ اللّٰهُ» (خدا او را لعنت کرد)؛ لعن، همان دور ساختن از رحمت است، و این صفت دوم برای شیطان است که بهمنزلهٔ بیان علت برای وصف نخست (سرکشیِ او) به شمار میآید.
خدای متعال میفرماید: « وَ قٰالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبٰادِكَ نَصِيباً مَفْرُوضاً» (و [شیطان] گفت: مسلماً از میان بندگان تو سهمی معین برخواهم گرفت). گویا این سخن اشاره است به آنچه خدای متعال از او حکایت کرده که گفت: «فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلاّٰ عِبٰادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ»؛ «پس به عزتت سوگند که همگیشان را گمراه خواهم کرد، مگر بندگان خالصشدهات را» (ص: ۸۳). همچنین در تعبیر «مِنْ عِبٰادِكَ» (از بندگان تو) این حقیقت تثبیت میشود که فریبخوردگان با وجود گمراهی، همچنان بندگان خدا هستند و از این هویت جدا نمیشوند، و او پروردگار آنان است و هرگونه بخواهد دربارهشان حکم میراند.