وَيَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ تَرَى ٱلَّذِينَ كَذَبُواْ عَلَى ٱللَّهِ وُجُوهُهُم مُّسۡوَدَّةٌۚ أَلَيۡسَ فِي جَهَنَّمَ مَثۡوٗى لِّلۡمُتَكَبِّرِينَ
و روز قیامت کسانی را که بر خدا دروغ بستند می‌بینی در حالی که چهره‌هایشان سیاه است؛ آیا در دوزخ جایگاهی برای متکبران نیست؟
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بحث روایی
تفسیر آیه‌های ۵۳ تا ۶۱ با هم
و بدان که از امامان اهل‌بیت (ع) روایات فراوانی در تطبیقِ این آیات بر شیعیانشان، و تطبیقِ «جنب الله» (ساحت الهی) بر خودشان وارد شده است؛ اما همهٔ آن‌ها از بابِ جَری (تطبیقِ مصداقی در بستر زمان) است نه تفسیر، و از همین رو از آوردن آن‌ها در اینجا خودداری کردیم. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۶۰ سورهٔ زمر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۲۸۴ تا ۲۸۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/39/60/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « وَ يَوْمَ الْقِيٰامَهِ تَرَي الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَي اللّٰهِ وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّهٌ أَ لَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْويً لِلْمُتَكَبِّرِينَ » (و روز قیامت کسانی را که بر خدا دروغ بستند می‌بینی که چهره‌هایشان سیاه است؛ آیا در جهنم جایگاهی برای متکبران نیست؟). دروغ بستن بر خدا همان سخن گفتن از این است که او شریکی دارد یا فرزندی دارد، و بدعت‌گذاری در دین نیز از همین قبیل است.
و سیاهیِ چهره، نشانهٔ خواری و ذلت است و این خواری، کیفر تکبر ورزیدن آنان است؛ از این رو فرمود: « أَ لَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْويً لِلْمُتَكَبِّرِينَ » (آیا در جهنم جایگاهی برای متکبران نیست؟).