بَلَىٰ قَدۡ جَآءَتۡكَ ءَايَٰتِي فَكَذَّبۡتَ بِهَا وَٱسۡتَكۡبَرۡتَ وَكُنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ
آری، آیات من به سوی تو آمد، اما تو آنها را تکذیب کردی و تکبر ورزیدی و از کافران بودی!
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۵۷ تا ۵۹ با هم
میان سخن نفس و پاسخ آن، با عبارت « أَوْ تَقُولَ حِينَ تَرَي » فاصله افتاده است و تنها به سخن او که گفت: « لَوْ أَنَّ اللّٰهَ هَدٰانِي » پاسخ داده شده است.
تفسیر آیههای ۵۶ تا ۵۹ با هم
سپس چون این گفتارها را بر اساس همان ترتیبی که در واقعیت داشتند نقل فرمود، به پاسخدادن پرداخت؛ و اگر سخنی را که به آن پاسخ داده شده به تأخیر میانداخت تا به جواب متصل شود، یا جواب را پیش میانداخت تا به آن سخن متصل گردد، نظم کلام به هم میخورد [اصل این وجه از تفسیر ابوسعود، همراه با اصلاحی از سوی ما، برگرفته شده است]. ادامه در متن کامل
بحث روایی
تفسیر آیههای ۵۳ تا ۶۱ با هم
و بدان که از امامان اهلبیت (ع) روایات فراوانی در تطبیقِ این آیات بر شیعیانشان، و تطبیقِ «جنب الله» (ساحت الهی) بر خودشان وارد شده است؛ اما همهٔ آنها از بابِ جَری (تطبیقِ مصداقی در بستر زمان) است نه تفسیر، و از همین رو از آوردن آنها در اینجا خودداری کردیم. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۵۹ سورهٔ زمر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۲۸۳ تا ۲۸۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/39/59/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « بَليٰ قَدْ جٰاءَتْكَ آيٰاتِي فَكَذَّبْتَ بِهٰا وَ اسْتَكْبَرْتَ وَ كُنْتَ مِنَ الْكٰافِرِينَ »؛ این آیه ردّ ادعای نفس و پاسخی اختصاصی به سخن دوم اوست که گفت: « لَوْ أَنَّ اللّٰهَ هَدٰانِي لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ »؛ جایگاه این پاسخ روز قیامت است، همانگونه که جایگاه آن سخن نیز در قیامت است، و سیاق پاسخ نیز بر این مطلب گواهی میدهد.