تفسیر آیهٔ ۹ سورهٔ صافات

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « دُحُوراً وَ لَهُمْ عَذٰابٌ وٰاصِبٌ »؛ «دحور» به معنای راندن و دورکردن با خواری است، و آن مصدری به معنای مفعول است که به عنوان حال منصوب شده؛ یعنی «در حالی که رانده‌شده‌اند»، یا مفعول‌له (بیانگر علت) یا مفعول مطلق است؛ و «واصب» به معنای دائم و حتمی است.

بحث روایی

و در همان کتاب، در روایت ابوالجارود از امام باقر (ع) آمده است که دربارهٔ « عَذٰابٌ وٰاصِبٌ » فرمود:

یعنی عذابی همیشگی و دردناک است که به دل‌هایشان رسیده است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۶ تا ۱۰ با هم

معنای این پنج آیه [آیات ۶ تا ۱۰] این است: ما آسمانی را که نزدیک‌ترینِ آسمان‌ها به شماست — یا همان آسمانِ پایین‌تر را — با زینتی که همان ستارگان باشند آراستیم، و آن را از دستبردِ هر شیطان پلید و به‌دور از خیری کاملاً نگه داشتیم؛ شیاطینی که از گوش‌سپردن به ساکنانِ عالم بالا (مَلَأ اعلیٰ) — برای آگاهی از خبرهای غیبی که در میان خود ردّوبدل می‌کنند — منع شده‌اند و در حالی که رانده می‌شوند از هر سو هدف تیرِ شهاب قرار می‌گیرند، و برایشان عذابی همیشگی است که از آنان جدا نمی‌شود؛ مگر کسی که از خبرهای آنان دزدانه چیزی برباید، که شهابی شکافنده و نافذ در پی او می‌افتد که هرگز از هدفش به خطا نمی‌رود. ادامه در متن کامل