تفسیر آیهٔ ۷۵ سورهٔ صافات

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ لَقَدْ نٰادٰانٰا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ »؛ هر دو «لام» [در «ولقد» و «فلنعم»] برای سوگند است و این نشان‌دهندهٔ عنایت کامل پروردگار به ندای نوح و اجابتِ خدای متعال است. خداوند خود را در اجابت کردن ستوده است؛ زیرا تقدیر کلام چنین است: «فلنعم المجيبون نحن» (پس ما چه نیک اجابت‌کنندگانی بودیم). صیغهٔ جمع آمدنِ «المجيب» برای بزرگداشت و تعظیم است. و ندای نوح — چنان‌که از سیاق آیات برمی‌آید — همان نفرین او بر قومش و استغاثه‌اش به پیشگاه پروردگار بوده که در این سخن خدای متعال نقل شده است: «وَ قٰالَ نُوحٌ رَبِّ لاٰ تَذَرْ عَلَي الْأَرْضِ مِنَ الْكٰافِرِينَ دَيّٰاراً» (نوح: ۲۶؛ «و نوح گفت: پروردگارا، هیچ‌کس از کافران را بر روی زمین باقی مگذار») و نیز در این سخن خدای متعال: «فَدَعٰا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ» (قمر: ۱۰؛ «پس پروردگارش را خواند که من مغلوب شده‌ام، پس یاری‌ام فرما»).